Starzyno, miejscowość ta należy do jednej z najstarszych osad ziemi puckiej, położoną na pobrzeżu kaszubskim. Nazwa miejscowości nawiązuje do lasów i puszcz otaczające te tereny. Słowo Starzyno na przestrzeni wieków przybierało różne formy m.in.: Starin, Staryn, Scarin, Starsin, Starzyn, Starzno i Starzyn Wielki. Obecna nazwa została oficjalnie wprowadzona w 1920 roku.

Pierwsze wzmianki na temat tej wioski pochodzą z IX wieku.  Wieś Starzyno ściśle związana jest z opactwem cysterski w Oliwie. Cystersi od chwili swego przybycia na te tereny wprowadzili gospodarkę folwarczną. Uprawiano tu rolnictwo, hodowano zwierzęta, zajmowano się rzemieślnictwem itp. W 1247 roku folwark w Starzynie został zniszczony przez Krzyżaków. Jednak szybko go odbudowano, lecz parę lat później tereny zajął z powrotem zakon krzyżacki do 1466 r.

W przeciągu dziesiątek lat tereny te był pod władzą innych zgrupowań i władców. W czerwcu 1919 roku został podpisany Traktat Wersalski, na mocy którego część ziem pomorskich powróciła do Polski z pod władz pruskich. Po odzyskaniu niepodległości Starzyno należało do powiatu puckiego. Przedwojenne Starzyno było wsią typowo robotniczą. W tym czasie wieś wzbogacała się o znaczne ilości prywatnych punktów usługowych. Znajdowała się tu kuźnia, piekarnia, a także warsztat szewski.

W okresie przedwojennym sołtysem Starzyna był Władysław Konefka – człowiek bardzo zasłużony i szanowany przez mieszkańców. Był inicjatorem i budowniczym siedmioklasowej szkoły w Starzynie, której otwarcie miało miejsce w 1936 roku. Rozwój wsi, tak jak i kraju został gwałtownie przerwany wybuchem  wojny 1 września 1939 roku. Już w pierwszych dniach II wojny światowej Starzyno zostało zajęte przez Niemców. Dla polskich mieszkańców Starzyna rozpoczęła się okupacja hitlerowska. W lasach piaśnickich rozstrzelano m.in.: sołtysa Władysława Konefkę i leśniczego Augustyna Talaśkę. Wśród zamordowanych mieszkańców wsi znalazł się również wieloletni proboszcz Jan Sieg.

Polacy tutejszych ziem byli szczególnie prześladowani przez Niemców. Odpowiedzią na nie było zorganizowanie podziemnego ruchu opru, a także liczne wystąpienia i sabotaże mieszkańców. Wzbudzało to u wielu obywateli świadomość narodową. Po wojnie, w nowej rzeczywistości społeczno-politycznej, rozpoczął się nowy etap w życiu wsi. Starzyno szybko wracało do normalnego życia. Wybudowano tu remizę strażacką OSP, która po późniejszych przebudowach była jedną z największych remiz OSP w powiecie puckim. Obok zadań ochrony przeciwpożarowej budynek ten stanowił również ważne centrum kultury. W latach pięćdziesiątych w remizie działało wiejskie kino. Filmy sprowadzano z Gdańska. Nastąpił znaczny rozwój  oświaty i szkolnictwa, w wyniku czego zorganizowano szkoły w Starzynie, Radoszewie i Werblini. Założono pierwszą bibliotekę, powstał również Wiejski Ośrodek Zdrowia z izbą porodową. W latach osiemdziesiątych Starzyno było wsią robotniczo-chłopską z cegielnią, tartakiem i leśniczówką. W 1987 roku rozpoczęto budowę nowej szkoły w Starzynie, którą ukończono w 1996 roku. Obecnie znajduje się tu Szkoła Podstawowa i Gimnazjum im. Władysława Konefki, a dyrektorem szkół jest p. Artur Surmaj.

Żródło: Wojciech Drzeżdżon, "Z dziejów kościoła i parafii Świętego Michała Archanioła w Starzynie", Tczew 2006

Czytania na dziś
Najnowsze
  • niedziela, 29 sierpień 2021
    Pielgrzymka do sanktuariów maryjnych Warmii

    Zapraszamy do udziału w autokarowej pielgrzymce do sanktuariów maryjnych w Gietrzwałdzie, Świętej Lipce i Stoczku Klasztornym – miejsca internowania Prymasa Wyszyńskiego. Pielgrzymka odbędzie się w sobotę, 11 września. Wyjazd o g. 6.30, powrót ok. g. 22.00. Koszt 120 zł – obejmuje przejazd autokarem, wspólny obiad na trasie, przewodników w sanktuariach, grupowe ubezpieczenie. Zapisy do przyszłej niedzieli na plebanii.

  • piątek, 19 luty 2021
    Czy w poście chodzi o kawę i cukierki?

    Zaskakuje nas kolejny Wielki Post. Być może nie robi na nas wrażenia. Dobrze jest zmienić trochę scenerię, zestaw pieśni, kolor w kościele, może trochę tygodniowy jadłospis. Zaskakuje nas, bo często nie ma wcześniej czasu, sposobu, pomysłu na to jak go zacząć i jak go przeżyć. Niektórzy pewnie tradycyjnie coś postanowią, bo robią tak samo od kilkunastu czy kilkudziesięciu lat. Inni przyjdą na Środę Popielcową, bo ksiądz sypie popiołem – jakoś nie wypada nie być – a potem pewnie na pierwsze święto Wielkiej Nocy. Ostatecznie zawsze stajemy przed wielkopostnym pytaniem: przeżyć jak zwykle (tzn. byle przeleciał) czy przeżyć wyjątkowo (tzn. tak jak tego wymaga moja tegoroczna sytuacja).

  • czwartek, 31 grudzień 2020
    Anno Domini 2020 w starzyńskiej wspólnocie parafialnej

    Czas końca roku kalendarzowego sprzyja podsumowaniom. Dziś - już po raz czwarty - przybliżymy w telegraficznym skrócie wydarzenia oraz uroczystości, które miały miejsce w naszej parafii w 2020 r. W ubiegłorocznym podsumowaniu napisaliśmy na wstępie takie oto słowa: „Jaki będzie obecny rok .. czas pokaże” no i rzeczywiście teraz można powiedzieć, że miniony czas z pewnością pokazał nam wiele. Zacznijmy jednak od początku…