Start Aktualności Wileńskie Kaziuki 2016
piątek, 11 marzec 2016

W dniach 4-7 marca 2016 roku ks. Adam zorganizował wyjazd na Litwę na Kaziuki Wileńskie. Parafianie uczestniczyli w tradycyjnym jarmarku, zwiedzili  m.in. Wilno, Troki i cmentarz na Ponarach.

Wyjazd na Litwę rozpoczął się w nocy z 3 na 4 marca 2016 r. O godzinie 3.00 dwa pełne autobusy zaspanych parafian wyjechały sprzed placu obok kościoła w Starzynie w 11-godzinną podróż do Wilna.

Na miejscu byliśmy ok. godz. 15.00 czasu litewskiego. Zakwaterowaliśmy się niedaleko starówki i dworca głównego w Hotelu Panorama w Wilnie. Po krótkim wypoczynku każdy w własnym zakresie mógł rozpocząć świętowanie ku czci św. Kazimierza - patrona tradycyjnych Kaziuków. Większość rozpoczęła zwiedzanie starego miasta od Ostrej Bramy, gdzie znajduje się Obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej.

Brama ta została wzniesiona na początku XVI w. Zgodnie ze średniowieczną tradycją we każdej wnęce wież obronnych umieszczano święte obrazy. Brama Ostra jako jedyna przetrwała do naszych czasów. Obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej przez wielu wiernych uznawany jest za cudotwórczy. Jego autor nie jest znany, lecz jego dzieło słynne jest w całej Europie.

Następnego dnia, w sobotę po pysznym śniadaniu, pełni sił rozpoczęliśmy całodniowe świętowanie odpustu.

Jarmark odpustowy w Wilnie jest jednym z najważniejszych uroczystości nie tylko w samym Wilnie, ale i na całej Litwie. W jego trakcie odbywają się liczne pochody, kiermasze na kilkukilometrowych ulicach oraz występy artystyczne. Można spotkać wiele ciekawych wyrobów, nie tylko tych "made in China", ale również wyroby rzemiosła ludowego, artystycznego z całego kraju. Jest też możliwość skosztowania regionalnych potraw czy piwa. Atrakcji było wiele, co widać na zdjęcia w obszernym albumie w galerii zdjęć.

Pod koniec dnia wszyscy udaliśmy się na wieczorną mszę świętą, którą w starym gotyckim Kościele Franciszkańskim w Wilnie sprawował dla nas ks. Adam. Kościół ten został zniszczony w pożarach w latach 1737 i 1749, lecz w latach późniejszych został odbudowany. Jednak w XIX w. kościół został zamknięty, a całe wyposażenie zostało zniszczone. Dopiero w 1934 roku franciszkanie odzyskawszy świątynię rozpoczęli jej odrestaurowanie, lecz ta w 1948 roku ponownie została zamknięta. Po odzyskaniu niepodległości przez Litwę w 1998 roku przywrócono ją franciszkanom i od tego momentu kościół jest odnawiany.

W kościele tym odprawiane są msze święte w językach zarówno litewskim jak i polskim. Obecnie rektorem kościoła jest o. Marek Dettlaff pochodzący z Pucka.

Kolejny dzień wyjazdu - niedzielę, przeznaczyliśmy na zwiedzanie samego Wilna i okolic. Z samego rana wyjechaliśmy spod hotelu autokarami na Rossę - dzielnica Wilna, w której znajduje się zespół cmentarzy założonych w 1769 roku.

Cmentarz na Rossie jest jedną z czterech polskich nekropolii narodowych. W kwaterze żołnierskiej spoczywają polscy żołnierze, który brali m.in. udział w walkach o Wilno, a także znane postacie nie tylko polskiej historii. Przewodniczki oprowadziły nas po grobach znanych osób m.in. ojca pisarza Juliusza Słowackiego czy Joachima Lelewela, a także miejsce pochówku urny z sercem Józefa Piłsudzkiego.

Kolejnym punktem wycieczki były Ponary - miejsce masowych mordów dokonywanych przez oddziały SS. W lasach na Ponarach zginęło ok 100 tys. osób - więcej niż w Katyniu. Mimo tak dużej liczby ofiar zbrodni, miejsce to jest o wiele mniej znane, o którym nie pisze się w podręcznikach historii. Być może dlatego, że hitlerowskie Niemcy wspomagani byli przez litewskie oddziały Ypatingasis būrys.

W niedzielne południe udaliśmy się na karaimski obiad do karczmy, którą prowadzi Karaimka polskiego pochodzenia. Następnie pojechaliśmy do Trok.

Troki były miastem królewskim Wielkiego Księstwa Litewskiego I Rzeczypospolitej. Przewodniczki oprowadziły nas po mieście wskazując ciekawe jego miejsca i opowiadając historie z nimi związane. Zwiedziliśmy tu m.in. zamek zbudowany przez księcia Witolda.

Kolejnym punktem dnia było zwiedzanie samego Wilna. Podziwialiśmy architekturę stolicy Litwy, byliśmy m.in. w przepięknym kościele św. Piotra i Pawła na Antokolu, przeszliśmy barwnymi ulicami Wilna - m.in. ul. Literatów, ul. Żydowską. Przechodziliśmy obok remontowanej polskiej ambasady, wstąpiliśmy do cerkwi prawosławnej, byliśmy też w sanktuarium Miłosierdzia Bożego, gdzie uczestniczyliśmy w Koronce do Bożego Miłosierdzia. Kościół św. Trójcy jest niewielką świątynią włączoną w ciąg kamienic przy ulicy Dominikańskiej, w której znajduje się pierwszy obraz Miłosierdzia Bożego, namalowany w 1934 r. według osobistych wskazówek św. Faustyny.

Całodniową wyprawę zakończyliśmy przed kaplicą na Ostrej Bramie.

W poniedziałek tuż przed południem rozpoczęliśmy podróż powrotną do Starzyna. Wyjazd był bardzo udany, wszyscy zadowoleni i uśmiechnięci oraz otwarci na kolejny wyjazd, który jak się okazuje, ks. Adam ma już w planach :)

Czytany 3129 razy
Oceń ten artykuł
(0 głosów)
Artykuły z dnia
« Lipiec 2022 »
Pn Wt Śr Czw Pt Sb Nie
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Czytania na dziś
Najnowsze
  • niedziela, 29 sierpień 2021
    Pielgrzymka do sanktuariów maryjnych Warmii

    Zapraszamy do udziału w autokarowej pielgrzymce do sanktuariów maryjnych w Gietrzwałdzie, Świętej Lipce i Stoczku Klasztornym – miejsca internowania Prymasa Wyszyńskiego. Pielgrzymka odbędzie się w sobotę, 11 września. Wyjazd o g. 6.30, powrót ok. g. 22.00. Koszt 120 zł – obejmuje przejazd autokarem, wspólny obiad na trasie, przewodników w sanktuariach, grupowe ubezpieczenie. Zapisy do przyszłej niedzieli na plebanii.

  • piątek, 19 luty 2021
    Czy w poście chodzi o kawę i cukierki?

    Zaskakuje nas kolejny Wielki Post. Być może nie robi na nas wrażenia. Dobrze jest zmienić trochę scenerię, zestaw pieśni, kolor w kościele, może trochę tygodniowy jadłospis. Zaskakuje nas, bo często nie ma wcześniej czasu, sposobu, pomysłu na to jak go zacząć i jak go przeżyć. Niektórzy pewnie tradycyjnie coś postanowią, bo robią tak samo od kilkunastu czy kilkudziesięciu lat. Inni przyjdą na Środę Popielcową, bo ksiądz sypie popiołem – jakoś nie wypada nie być – a potem pewnie na pierwsze święto Wielkiej Nocy. Ostatecznie zawsze stajemy przed wielkopostnym pytaniem: przeżyć jak zwykle (tzn. byle przeleciał) czy przeżyć wyjątkowo (tzn. tak jak tego wymaga moja tegoroczna sytuacja).

  • czwartek, 31 grudzień 2020
    Anno Domini 2020 w starzyńskiej wspólnocie parafialnej

    Czas końca roku kalendarzowego sprzyja podsumowaniom. Dziś - już po raz czwarty - przybliżymy w telegraficznym skrócie wydarzenia oraz uroczystości, które miały miejsce w naszej parafii w 2020 r. W ubiegłorocznym podsumowaniu napisaliśmy na wstępie takie oto słowa: „Jaki będzie obecny rok .. czas pokaże” no i rzeczywiście teraz można powiedzieć, że miniony czas z pewnością pokazał nam wiele. Zacznijmy jednak od początku…